هر گاه دفتر محبت را ورق زدی و هر گاه زیر پایت خش خش

                برگ ها را احساس کردی هر گاه در میان ستارگان آسمان  

 تک ستاره ای خاموش دیدی برای یک بار در گوشه ای از ذهن خود نه به زبان بلکه از ته                                            قلب خود بگو: 

                                            یادت بخیر                                                                                        

   یادت بخیر                    

       چهار   شمع به آرامي مي‌سوختند. محيط پيرامون آنها آنقدر آرام بود    كه صداي آنها شنيده  مي‌شد. شمع اول گفت: من "صلح" نام دارم! بنابراين، هيچ كس نمي‌تواند مرا روشن نگه دارد و يقين دارم كه به زودي خاموش خواهم شد. پس شعله آن به سرعت كم و سپس خاموش شد.

   دومی گفت: من "ايمان" نام دارم. احساس مي‌كنم كه ديگر كسي  وجود مرا ضروري نمي‌داند و لزومي ندارد كه بيش از اين شعله‌ور بمانم. وقتي سخنش به پايان رسيد، نسيم ملايمي وزيد و آن را خاموش كرد. 

   نوبت به شمع سوم كه رسيد، با ناراحتي گفت: نام من "عشق" است! من ديگر قدرتروشن ماندن ندارم و مردم مرا كنار گذاشته‌اند و اهميت مرا درك نمي‌كنند و حتي عشق ورزیدن به نزديكانشان را هم فراموش كرده‌اند. طولي نكشيد كه او هم خاموش شد.

  نا گهان پسركی وارد اتاق شد و ديد كه از چهار شمع سه تا خاموش شده است. پسرك گفت: چرا شما روشن نيستيد؟ شما كه قرار بود تا وقتي تمام شويد روشن بمانيد؛ و سپس شروع به گريه كرد.

   در این هنگام، شمع چهارم گفت: نگران نباش! تا زماني كه من روشنم، مي‌تواني با من آن سه شمع ديگر را هم دوباره روشن كني. من "اميد" نام دارم. پسرك با خوشحالي آن را برداشت و سه شمع ديگر را روشن كرد. 

     اميد شعله‌اي است كه نبايد در زندگيمان خاموش شود ...؛ زيرا با  اميد، عشق و صلح و ايمان را باز خواهيم داشت.           

ورزيدن به         

چهار سپس

دنیا  متعلق به کسانی است که  از آن استفاده می برند و مردم مسرور و شادمان            صاحبان و مالکان حقیقی آن بشمار می روند.                 "اسمایلز"

  عقل و هوش خود را با خوشی و نشاط دمساز کن تا هزاران آسیب از میان                          برود و عمرت دراز شود.                                     "شکسپیر" 

  کسی که شاد و خندان است همیشه وسیله شادی وخنده را پیدا می کند.

                                                                            "شو پنهاور"

      عده ای  دائم غرغر می کنند که گل سرخ خار دارد، ما باید شادمان باشیم                  که خارها گل دارند.                                "الفونس کار"

    نعمتهای  خود را بشمار نه محرومیتها را            "دیل کارنگی"            

   ما هر روز بهترین راهی را که باید برویم می بینیم اما باز هم به راهی می                رویم که به آن عادت کرده ایم .

  این گونه زندگی کنیم:

           ساده  اما زیبا، مصمم اما بی خیال، متواضع اما سر بلند، مهربان اما جدی، سبز اما بی            ریا، عاشق اما عاقل.

متعلق به کسانی                                                         

متعلق به کسانی                                                        

امشب من از ته دلم مي نويسم نامه برات

دلتنگتم

به يادتم

مي نويسم از خاطرات

پنجره رو وا مي كنم به روي بغض شبونه

قلم به دستم مي گيرم

آهاي قلم يه وقت نگيري بهونه

مي نويسم  :"دوستت دارم "

هر چند كه باور نكني

مي خوام يه دم گريه كنم

شايد به ياد قديما

تو هم برام گريه كني

چند وقته كه براي من بهار ديگه رنگ نداره

چرا ديگه ياس سفيد عطر قشنگي نداره ؟

فقط مي دونم اون همه رنگ و طراوت از تو بود

عطر قشنگ گل ياس نشوني از بوي تو بود

فكر نكني دور از مني ، ياد تو از دلم ميره

ستاره ها چشمك زنون

از پشت قاب پنجره

هر شب يه نقشي از تو رو

حك مي كنن چه محشره

نسيم باد سحري وقتي كه من دلگير ميشم

بوي مليحي از تو رو مرهم دردام مياره

شايد فراموشم كني ،

خط بكشي رو باورم

اما بدون كه ياد تو نميره از تو خاطرم

شايد ديگه نبينمت ترنم ابر بهار!!

اما بدون تصوير تو روبرومه

بازم براي من ببار

اين نامه هم تموم ميشه مثل تموم نامه ها

بي خط و بي نام و نشون

از طرف يك غريبه

كه بود زمانی آشنا

تو نیستی هفت سینم چیدن نداره                      می گن عیده ولی دیدن نداره

ببین قلبم شکست اما نترسی                           ترقه بازی ترسیدن نداره

یکی خواستش دل و چیزی نگفتم                     دل خالی که دزدیدن نداره

تو این دیوونه رو بازامتحان کن                      ولی عاشق که سنجیدن نداره

می گی شاید که خوابم رو ببینی                       چشای خیس که خوابیدن نداره

می گم چشم تو باشه قبلۀ من؟                         می گی چشم که پرستیدن نداره

هوای امشب ابره ابره                                   ولیکن نای باریدن نداره

نگات کاش چشمه بود و مال من بود                حالا دریاست و نوشیدن نداره

ازت خواستم بپرسم اما دیدم                           جواب نه که پرسیدن نداره

          این هم چند عکس از طبیعت زیبای بهار

                   ................................

                .............................  

               ......................

             .......................

          ...................................

 دو ست نمِدا رم تا وقتی که کَست 

                            هر شو نِمی یام اون جا مِترسم که بَسِت شم

   پشت و پَسَله کوچتون هر وقت منودیدی 

                            نشکت رو وا کن ، گَف بزن آخ جون نفست شم

  یادومنَمِره شوی طفونی و دولَخ بود

                            هِشتی تو کَپَم شا تس و قربونه تَسِت شم

نمي دونم نازنينم که کدوم حرف تورو آزرد...

 يا کدوم ترانه من تورو مثل گلي پژمرد...

 

نمي دونم نمي دونم که چي گفتم تو شنيدي...

چه خطايي سر زد از من که تو از من دل بريدي

                      

می دونم این شعر خیلی طولانیه ولی بخونیدش ضرر نمی کنید من که خودم بی نهایت این شعر رو دوست دارم.

(من نمی دونم شاعر این شعر کیه ولی اگه کسی می دونه ممنون می شم بهم بگه)