|
سیب سرخی را به من بخشید و رفت
عاقبت بر عشق من خندید و رفت
اشک بر چشمان سردم حلقه زد
بی مروت گریه ام را دید و رفت
چشم از من کند و دل از من برید
حال بیمار مرا فهمید و رفت
با غم هجرش مدارا می کنم
گر چه بر زخمم نمک پاشید و رفت
نوشته شده در ساعت 0:5 توسط زهرا
|
هرگز کسی این گونه فجیع به کشتن خود بر نخاست که من به زندگی نشستم
چشمهایم برای تو وتو برای دلتنگهایم! مرا همسفر باش که راه دور است... 
|
| تبليغات | X |
pictofxt