یاس تنها

لحظه مرگ

yasetanha22 — Tue, 11 Mar 2008 21:30:56 GMT

تولدم مبارک

اینم از شمع تولدم

yasetanha22 — Tue, 11 Mar 2008 21:11:13 GMT

وقتشه از عشق تو دل بکنم مثل تو که رو دلت پا میذاری

میخوام این روز ها مال خودم باشم

این مهم نیست که منو دوسم نداری دیگه فرقی واسه من نمیکنه

انگاری بود و نبودت یکیه تا بیام دوباره عاشقت بشم

میبینم پشت سرم تاریکیه

خوابه چشمامو حروم کردی رفیق گل میخواستم تو یه خوار بودی رفیق

من ساده تورو ناجی می دیدم تو واسم طناب دار بودی رفیق

بیچاره دل دیوونه من تورو نشناخته عبادت میکنه

داره ذره ذره میمیره ولی به ندیدن تو عادت میکنه

خوش به حال تو که عاشق نشدی منو بی بهونه تنها میذاری

وقتشه دلم رو به دریا بزنم به جهنم که منو دوست نداری

yasetanha22 — Tue, 11 Mar 2008 20:48:48 GMT

بي

بی وفایی کن وفایت می کنند

با وفا باشی جفایت می کنند

مهربانی گر چه آیینی خوشست

مهربان باشی رهایت می کنند

yasetanha22 — Tue, 11 Mar 2008 20:38:43 GMT

اگر

اگربوی گلی را دوست داری شاخه هایش را نشکن

عشق تلخ

yasetanha22 — Mon, 10 Mar 2008 18:51:06 GMT

سلام امیدوارم که حالتون خوب باشه،بازم یه شعر طولانی و تکراری ولی زیبا،من که خودم این شعر رو خیلی دوست دارم شب ها شاید بیش از 10بار این شعر رو گوش می کنم.اگه می تونستم آهنگش رو براتون می ذاشتم.

نيمه شب آواره و بي حس و حال

در سرم سوداي جامي بي زوال

پرسه اي آغاز كردم در خيال

دل به ياد آورد ايام وصال

از جدايي یک دو سالی مي گذشت

یک دو سال از عمر رفت و بر نگشت

دل به ياد آورد اول بار را

خاطرات اولين ديدار را

آن نظر بازيان اسرار را

آن دو چشم مست آهو وار را

هم چو رازي مبهم و سر بسته بود

چون من از تكرار او هم خسته بود

آمد و هم آشيان شد با من او

هم نشين و هم زبان شد با من او

خسته جان بودم كه جان شد با من او

ناتوان بود و توان شد با من او

دامنش شد خوابگاه خستگي

اين چنين آغاز شد دلبستگي

واي از آن شب زنده داري تا سحر

واي از آن عمري كه با او شد بسر

مست او بودم ز دنيا بي خبر

دم به دم اين عشق ميشد بيشتر

آمد و در خلوتم دمساز شد

گفتگوها بين ما آغاز شد

گفتمش:در عشق پا بر جاست دل

گر گشايي چشم دل بيناست دل

گر تو زورقبان شوي درياست دل

بي تو شام بي فرداست دل

دل از عشق روی تو حيران شده

در پي عشق تو سرگردان شده

گفت:در عشقت وفادارم بدان

من تو را بس دوست مي دارم بدان

شوق وصلت را به سر دارم بدان

چون تويي مخمور خمارم بدان

با تو شادي مي شود غمهاي من

با تو زيبا مي شود فرداي من

گفتمش:عشقت به دل افزون شده

دل ز جادوي دلت افسون شده

جز تو هر يادي به دل مدفون شده

عالم از زيبائيت مجنون شده

بر لبم بگذاشت لب يعني خموش

طعم بوسه از سرم برد عقل و هوش

در سرم جز عشق او سودا نبود

بهر كس جز او در اين دل جا نبود

ديده جز بر روي او بينا نبود

همچو عشق من هيچ گل زيبا نبود

خوبي او شهره ي آفاق بود

در نجابت در نكويي طاق بود

روزگار اما وفا با ما نداشت

طاقت خوشبختي ما را نداشت

پيش پاي عشق ما سنگي گذاشت

بي گمان از مرگ ما پروا نداشت

آخر اين قصه هجران بود و بس

حسرت و رنج فراوان بود و بس

يار ما را از جدايي غم نبود

در غمش مجنون و عاشق كم نبود

بر سر پيمان خود محكم نبود

سهم من از عشق جز ماتم نبود

با من ديوانه پيمان ساده بست

ساده هم آن عهد و پيمان را شكست

بي خبر پيمان یاري را گسست

اين خبر ناگاه پشتم را شكست

آن كبوتر عاقبت از بند رست

رفت و با دلدار ديگر عهد بست

با كه گويم او كه هم خون من است

خصم جان و تشنه ي خون من است

بخت بدبين وصل او قسمت نشد

اين گدا مشمول آن رحمت نشد

آن طلا حاصل به اين قيمت نشد

عاشقان را خوشدلي تقدير نيست

از غمش با دود و دم همدم شدم

با چنين تقدير بد تدبير نيست

باده نوش غصه ي او من شدم

مست و مخمور و خراب از غم شدم

ذره ذره آب گشتم كم شدم

آخر آتش زد دل ديوانه را

سوخت بي پروا پر پروانه را

عشق من از من گذشتي خوش گذر

بعد از اين حتي تو اسمم را نبر

خاطراتم را تو بيرون كن ز سر

ديشب از كف رفت فردا را نگر

آخر اين يك بار از من بشنو پند

بر من و بر روزگارم دل مبند

عاشقي را دير فهميدي چه سود

عشق ديرين را گسسته تار و پود

گرچه آب رفته باز آيد به رود

ماهي بيچاره اما مرده بود

بعد از اين هم آشيانت هر كس است

باش با او ياد تو ما را بس است

تنها ترین

yasetanha22 — Thu, 06 Dec 2007 21:25:50 GMT

شبی غمگین شبی بارانی و سرد

مرا در غربت فردا رها کرد

دلم در حسرت دیدار او ماند

مرا چشم انتظار کوچه ها کرد

به من می گفت تنهایی غریب است

ببین با من چه ها کرد

تمام هستیم بود و ندانست

که در قلبم چه آشوبی به پا کرد

و او هرگز شکستم را نفهمید

اگر چه تا ته دنیا صدا کرد

ببار باران

yasetanha22 — Thu, 06 Dec 2007 21:05:22 GMT

چتر برای چه؟خیال که خیس نمی شود

yasetanha22 — Thu, 06 Dec 2007 21:00:10 GMT

یاد بگذشته به دل ماند و دریغ

نیست یاری که مرا یاد کند

دیده ام خیره به ره ماند و نداد

نامه ای تا دل من شاد کند

خود ندانم چه خطایی کردم

که زمن رشته الفت بگسست

در دلش جایی اگر بود مرا

پس چرا دیده زدیدارم بست

yasetanha22 — Thu, 06 Dec 2007 20:34:41 GMT

سیب سرخی را به من بخشید و رفت

عاقبت بر عشق من خندید و رفت

اشک بر چشمان سردم حلقه زد

بی مروت گریه ام را دید و رفت

چشم از من کند و دل از من برید

حال بیمار مرا فهمید و رفت

با غم هجرش مدارا می کنم

گر چه بر زخمم نمک پاشید و رفت

yasetanha22 — Thu, 11 Oct 2007 22:39:51 GMT

بی تو مهتاب شبي باز از آن كوچه گذشتم

همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم

شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم

شدم آن عاشق ديوانه كه بودم

در نهانخانه جانم گل ياد تو درخشيد

باغ صد خاطره خنديد

عطر صد خاطره پيچيد

يادم امد كه شبي با هم از آن كوچه گذشتيم

پر گشوديم و در آن خلوت دل خواسته گشتيم

ساعتي بر لب آن جوي نشستيم

تو همه راز جهان ريخته در چشم سياهت

من همه محو تماشاي نگاهت

آسمان صاف و شب آرام

بخت خندان و زمان رام

خوشه ماه فرو ريخته در آب

شاخه ها دست بر آورده به مهتاب

شب و صحرا و كل و سنگ

همه دل داده به آواز شباهنگ

يادم ايد تو به من كفتي :

از اين عشق حذر كن!

لحظه اي چند بر اين آب نظر كن

آب آيينه عشق گذران است

تو كه امروز نگاهت به نگاهي نگران است

باش فردا كه دلت با دگران است!

تا فراموش كني جندي از اين شهر سفر كن

با تو گفتم حذر از عشق ندانم

سفر از پيش تو هرگز نتوانم

نتوانم

روز اول كه دل من به تمناي تو پر زد

چون كبوتر لب بام تو نشستم

تو به من سنگ زدي من نه رميدم نه گسستم

باز گفتم كه تو صيادي و من اهوي دشتم

تا به دام تو در افتم همه جا گشتم و گشتم

حذر از عشق ندانم نتوانم

اشكي از شاخه فرو ريخت

مرغ شب ناله تلخي زدو بگريخت

اشك در چشم تو لرزيد

ماه بر عشق تو خنديد

يادم آيد كه دگر از تو جوابي نشنيدم

پاي در دامن اندوه كشيدم

نگسستم نرميدم

رفت در ظلمت غم ان شب و شبهاي دگرهم

نه گرفتي دگر از عاشق ازرده خبر هم

نه كني دگر از ان كوچه گذر هم

بي تو اما به چه حالي من از ان كوچه گذشت